Vochtgevoeligheid (12)

Vochtgevoeligheid is een maat voor de kans op afname van de mechanische en duurzaamheidseigenschappen van een funderingslaag bij een toenemend vochtgehalte onder normale gebruiksomstandigheden. Vooralsnog wordt voorbijgegaan aan extreme situaties waarbij de fundering bijvoorbeeld als gevolg van opdooi geheel verzadigd raakt met water (zie paragraaf 7.1.3).

Vochtgevoeligheid wordt nogal eens verward – maar in vele gevallen in één adem genoemd – met vochtbestendigheid. Beide begrippen zijn weliswaar aan elkaar gerelateerd, doch beschouwen verschillende verschijnselen. Vochtgevoeligheid betreft de gevoeligheid voor vocht van de funderingslaag respectievelijk het gehele samengestelde funderingsmateriaal, terwijl vochtbestendigheid betrekking heeft op de bestandheid tegen vocht van de losse componenten waaruit het funderingsmateriaal is samengesteld, zeg maar de korrels. Het is bijna per definitie onmogelijk met vochtonbestendige componenten een vochtongevoelige funderingslaag te realiseren. Daarentegen is het wel mogelijk met vochtbestendige componenten een vochtgevoelige fundering te fabriceren. Overigens mag hier niet onvermeld blijven dat vorstbestendigheid complementair aan vochtbestendigheid acteert.

Naast de mate van vochtbestendigheid van de componenten, wordt bij ongebonden en zelfbindende funderingen de mate van vochtgevoeligheid voor een belangrijk deel bepaald door de korrelverdeling van het steenmengsel. Bij gebonden funderingen zou de minimale treksterkte dan wel druksterkte, als een eerste indicatie voor de mate van vochtgevoeligheid kunnen worden gehanteerd.