Talud

Het tweede type oever is een oeverconstructie met talud. Ook hier zijn meerdere subtypen, zoals oevers met taludverdediging, natuurvriendelijke oevers en onverdedigde oevers.

Wanneer een oever belast wordt door golven en/of stroming, kan de oever beschermd worden met harde elementen om erosie van de oever te voorkomen. Erosie kan onder andere ontstaan door golven als gevolg van scheepvaart of wind, of door de stroming van het water. Erosie ondermijnt de stabiliteit van de oever. Om erosie tegen te gaan, kan de gehele oever (of het gedeelte dat aangetast is door erosie) beschermd worden. Dit kan gedaan worden met een blokkenmat, stortsteen, zetsteen, zinkstukken, enzovoort.

Kribben zijn korte, stenen dammen die haaks op de oever geplaatst zijn. Zij leggen de ligging van de (vaar)geul vast doordat de stroming tussen de kribben wordt geleid. De vakken tussen de kribben heten kribvakken. Een bijkomend voordeel van kribben voor de oevers is, dat de belastingen bij de oever kleiner zijn en er daardoor minder erosie van de oever optreedt. Dit handboek behandelt kribben niet.

Bij natuurvriendelijke oevers wordt de ontwikkeling van natuur, landschap en ecologie gestimuleerd. Deze oevers zijn te herkennen aan hun geleidelijke overgang van water naar land en hun brede zone rond de waterlijn. Deze langzame variatie in waterdiepten zorgt voor betere groeiomstandigheden, wat de diversiteit in dier- en plantsoorten bevordert [21]. Natuurvriendelijke oevers worden steeds vaker aangelegd, zowel bij nieuwe projecten als bij herstelmaatregelen.

Een bijzondere vorm van taludverdediging zijn rietoevers. Deze zijn van nature sterk genoeg om een niet te zwaar belaste oever te verdedigen (kleine wind- of scheepsgolven). Bijvoorbeeld recreatievaart en kleine beroepsvaart op een niet te smalle vaarweg. Voor voldoende sterkte moet een rietoever wel goed beheerd worden.

Bij sommige oevers zijn de belastingen (stroming, golven) klein en/of hoeft de ligging van het talud niet vastgelegd te worden, bijvoorbeeld omdat er achter de oever geen elementen aanwezig zijn die beschermd moeten worden, zoals een weg of een gebouw. In dat geval kan er volstaan worden met een onverdedigde oever die mag eroderen. Deze oever hoeft niet of nauwelijks beheerd te worden. Het handboek behandelt dit type oever niet.